Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ


Pythagoras-Knapp

Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΤΟΥ ΚΡΟΤΩΝΑ ,1928 J. Augustus Knapp Newberry Library, Chicago, Illinois, USA

Το όνομα Πυθαγόρας έχει σχέση με τους Δελφούς ,διότι σημαίνει αυτός που προφέρει τις λέξεις της Πυθίας,ο Απολλώνιος προφήτης,μεγάλος δε ήταν ο σεβασμός του προς τους Δελφούς.Προς εορτασμό του
γεγονότος της γέννησης του Σίβυλλαι ( γυναίκες προφήτισες και σοφοί ήλθαν από πολλές χώρες ,ένα νέο αστέρι δε φάνηκε στον ουρανό.Ηταν πολύ όμορφος σαν παιδί και προσέλκυε τον θαυμασμό όλων των Σαμίων με την μακρυά κόμη του, η δε μεγαλοφυία του αναγνωρίσθηκε σε ηλικία 12 ετών.Είχε δε από το σπίτι του μεγάλη
ανατροφή και παρόλη την φιλοσοφική του παιδεία και θρησκευτική του ζωή δεν αμελούσε καθόλου και την σωματική άσκηση και την μουσική.Είχε μάθει να παίζει λύρα.Φίλοι του και δάσκαλοι του ήταν ο Πιττακός η Σαπφώ ο Αλκαίος, ενώ επίδραση στην Πυθαγόρειο φιλοσοφια είχαν οι τέσσερις μεγάλοι Ιωνες φιλόσοφοι. Θαλής ο Μιλήσιος, Αναξίμανδρος,Αναξιμένης και αργότερα ο Σύριος  φιλόσοφος Φερεκύδη.

Το υπέροχο πνευματικό μεγαλείο του ο Πυθαγόρας δεν το όφειλε μόνο στις εντός και εκτός Ελλάδος σπουδές του αλλά και στην σπουδή των Ομηρικών επών.

Την θεωρία των αριθμών οι Πυθαγόρειοι αναζήτησαν στα Ομηρικά ποιήματα,όπως και για την μεταμψύχωση εδιδάχθηκαν από την Ιλιάδα.

Σκοπό της ζωής ο Πυθαγόρας έθεσε να ωφελήσει τους νέους,και ίδρυσε την σχολή του στην Αστυπάλαια που αργότερα ονομάσθηκε Πυθαγόρειο.Εξω δε από την Αστυπάλαια υπήρχε ένα σπήλαιον ,το άνδρο των Νυμφών,που έμοιαζε με τον σπήλαιο του Οδυσσέα.Εδώ ερχόταν ο Πυθαγόρας νύχτα και μέραΗταν ένα καταφύγιο ησυχίας ,προσευχής ,αστρονομικών παρατηρήσεων και επιστημονικής έρευνας. Ελέγετο ότι αυτό το σπήλαιο ηταν πλήρες κοσμικών ακτίνων και μάλιστα εδώ έκανε ο Πυθαγόρας την περίφημη κατάβαση του στον Αδη.

Ηταν άνδρας γαλήνιος με υψηλό ανάστημα εξαιρετικού  κάλλους με μεγάλα  οξυδερκή μάτια,πνεύμα ενθουσιώδες και θείον, συνδύαζε δε μεγαλοφυία  σε υπέρτατο βαθμό και ισχυρή θέληση.Ζώντας δε μια ζωή  με
εγκράτεια και αρετή έχοντας τον απόλυτο έλεγχο του εαυτού του τελειοποιήθηκε σε τέτοιο βαθμό που να μπορεί να ατενίζει την θεότητα.Ηταν ένα σπουδαίος Μύστης με ανώτερες ικανότητες και γιγαντιαία ενόραση.Με το μεγαλείο της προσωπικότητας του επιβαλλότανε και με το γαλήνιο και εντονο βλέμμα του διείσδυε στις σκέψεις
των ανθρώπων.

Ο Σοφός μίλησε για την φύση και για την ανάγκη της σοφίας και εξήγησε τους κινδύνους της συνομιλίας με αμαθείς ανθρώπους,και την διαφορά ανάμεσα στην μάθηση,στην γνώση και σοφία,τη φύση διάνοιας και την σωστή πνευματική στάση.

Φύλαξε τις γνώσεις σου γιατί δεν είναι ωφέλιμο,ούτε σε αυτόν που του δίνεται ,αλλά ούτε και σε αυτόν που την δίνει..Είναι ανώφελο και άχρηστο να μεταδίδεις την γνώση ελέυθερα σε αυτούς που δεν είναι έτοιμοι να την δεχθούν..Μη ρίχνετε τα μαργαριτάρια στους χοίρους,γιατί τα λόγια είναι η τροφή του μυαλού,και η αιχρότητα των ανθρώπων τα μετατρέπει σε μια διαστρεβλωμένη έννοια.

Οι αμαθείς και οι ανόητοι κοροιδεύουν εκείνο που δεν μπορούν να καταλάβουν.

Αγαπητοί νέοι,σας προειδοποιω στοργικά με θεική γαλήνη,ο φόβος είναι ο πιο θανάσιμος αντίπαλος της γνώσης και η δεισιδαιμονία είναι η μητέρα του .Λάβε υπόψη σου ότι τίποτε δεν είναι κρυμμένο που να μην μπορεί να αποκαλυφθεί,αν η καρδιά επιθυμεί και η θέληση επιμένει.

Γνώρισε τον εαυτό σου και θα γνωρίσεις και το Σύμπαν.Κόπιασε σκληρά γι΄αυτά τα πράγματα,δούλεψε τα με επιμέλεια και αγάπησε τα.

Γιατί κανένας άνθρωπος που δεν μπορεί να κυβερνήσει τον εαυτό του δεν μπορεί να είναι ελεύθερος.Γιατί αυτός που απλά ζεί είναι όπως ένα άλλο ανόητο και ασυναίσθητο πλάσμα.,αλλά αυτός που γνωρίζει είναι μέσα του
θεικός.

Η μάθηση,η γνώση και η σοφία είναι τα τρία μέρη της εκπαίδευσης.

Η μάθηση είναι ρηχή και αποτελείται από εκείνα τα πράγματα που απομνημονευουμε και μας λένε.

Η γνώση είναι ουσιαστική και αποτελείται από εκείνα τα πράγματα που ξέρουμε και όχι απλά από τα πράγματα που υποθέτουμε πως πιστευουμε.

Η γνώση είναι Δύναμη,για την ευτυχία η για την δυστυχία.

Η σοφία υπερέχει από όλα ,επειδή είναι η ισχυρή ουσία που συνοψίζεται από την πείρα.

Με την Σόφία αντιλαμβανόμαστε όλα τα πράγματα,και με την σοφία όλα τα πράγματα θεραπεύονται.

Κάθε γνώση είναι πίστη,αλλά κάθε πίστη δεν είναι γνώση..Στην διάκριση αυτή έγκειται η διαφορά ανάμεσα στην σοφία και στην αμάθεια,στην βεβαιότητα και την αβεβαιότητα,στο αληθινό και στο πλαστό.

Εκείνος που πιστεύει χωρίς να γνωρίζει,την αλήθεια των πραγμάτων,ποτέ δεν είναι σίγουρος για οτιδήποτε.Του λείπει η εμπιστοσύνη στην πραγματικότητα και δεν ξέρει την δύναμη της Αρετής,γιατί αντιλαμβάνεται στο σχήμα της αλλά του διαφεύγει η ουσία της. Πάντα δε θα κινείται μόνο από φόβο της της τιμωρίας η από την ελπίδα της ανταμοιβής.

Το να αγαπάς την αλήθεια είναι να εξασκείς την αλήθεια,το να αγαπάς την σοφία είναι να ζείς σύμφωνα με αυτήν.Είανι αδύνατο για ένα ανθρωπο αλλά να πιστεύει και να ζεί με άλλο τρόπο.

Η ζωή είναι σαν μι ατελείωτη παρέλαση,μακρά σε πορεία,που ενωνόμαστε μαζί της ,καθώς περνά.Στον δρόμο άλλοι βρίσκουν και άλλοι χάνουν τον προορισμό τους.Ετσι στο τέλος του ταξιδιού λίγοι έχουν απομείνει μαζί μας από εκείνους που βάδιαζαν μαζί μας στην αρχή.

Ο κόσμος είναι μια σκηνή.η ζωή είναι μία μετάβαση,ερχεσαι,βλέπεις,αναχωρείς.

Στο θέατρο αυτό της ζωής του ανθρώπου μόνο ο θεός είναι ο αιώνιος θεατής.

(Από το βιβλιο του Γ.ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ)

Advertisements

5 thoughts on “Ο ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ

  1. Διά τον μεγάλον αυτόν φιλόσοφον, μύστην και πανεπιστήμονα, ο Εμπεδοκλής, αναγνωρίζοντας τις ικανότητές του σαν θεόσταλτη δωρεά, ανέφερε τα ακόλουθα:
    « Ήν δέ τις έν κείνοισιν ανήρ περιώσια ειδώς,
    ός δή μήκιστον πραπίδων εκτήσατο πλούτον,
    παντοίων τε μάλιστα σοφών επιήρανος έργων.
    Οππότε γάρ πάσησιν ορέξαιτο πραπίδεσσι,
    ρείά γε τών όντων πάντων λεύσσεσκεν έκαστα
    καί τε δέκ’ ανθρώπων και τ’ είκοσιν αιώνεσσι. »
    « Υπάρχει δε ανάμεσά τους κάποιος άνδρας με άπειρες γνώσεις,
    ο οποίος είχεν αποκτήσει απροσμέτρητον πνευματικόν πλούτον,
    αυθεντία ιδιαίτερα στα κάθε λογής σοφά έργα.
    Διότι κάθε φορά που επιστράτευε το πνεύμα του σε όλον του το μεγαλείον,
    εύκολα έβλεπε το κάθε τι που υπάρχει σε δέκα ή ακόμη και σε είκοσι γενεές ».

  2. «Οι αιώνες περνούν η γή αλλάζει τα ποτάμια στεγνώνουν και άλλες πηγές αναβλύζουν .Οι εποχές αλλάζουν η μία μετά την άλλη,και η ζωή του ανθρώπου που μοιάζει με τις τέσσερις εποχές του χρόνου,και η καθεμιά έχει την δική της ομορφιά..Τα σώματα μας επίσης περνούν από ένα ατελείωτο κύκλο αλλαγών.Η Ωραία Ελένη θρηνεί όταν βλέπει τις ρυτίδες στον καθρέπτη της ΄΄Ω χρόνε εσύ μεγάλε καταβροχθιστή και εσύ ζηλόφθονε Γήρας,μαζί καταστερέφετε όλα τα πράγματα.΄΄
    Μη φοβόσαστε η αλλαγή είναι η ουσία του σύμπαντος και όχι ο θάνατος.Η ζωή και η εξέλιξη είναι η αιώνια τάξη όλων των πραγμάτων.Ολόκληρο το πρόσωπο της φύσης είναι ξαναμμένο με τον ανθό της Αθανασίας.
    Κανείς λοιπόν δεν παραμένει ίδιος ούτε είναι Ενας παρα μόνο ο θεός και η ψυχή του ανθρώπου,που όπως το πρωτοτύπο της είναι απαράλλαχτη.»

  3. «Ο άνθρωπος που δεν αφουγκράζεται την ψυχή του την ανάγκη της για την σοφία και την αρμονία,που γίνεται δούλος του σώματος του, είναι ήδη νεκρός πριν πεθάνει ,και όταν τελείωσει η γήινη παραμονή του πηγαίνει στην αιώνια λήθη σαν να μην έχει ζήσει ποτέ,ενώνεται με την ψυχή του κόσμου ,χωρίς ατομική ταυτότητα.»

  4. «Η αρχή της ζωής είναι γύρω στην καρδιά,αλλά η αρχή της Λογικής και της Νοημοσύνης είναι στο κεφάλι.Ολα τα λάθη συνίστανται στην παρέκκλιση από την σωστή Λογική,ή στην αντίθεση της με αυτήν.Αιτία δε των λαθών είναι η άγνοια.Η άγνοια του τι είναι εξαίρετο είναι η αιτία της αμαρτίας.Ολες οι αμρτίες λοιπόν είναι η άγνοια της φύσης του Κόσμου,στο φώς της δικαιοσύνης,όπου ο άνθρωπος αποτυχαίνει τις σωστές αρχές και τις αληθινές αξίες που την κυβερνούν.Και δεν καταλαβαίνει το μέτρο ούτε το όριο του μέτρου,έτσι ελπίζει για πράγματα που δεν θα έπρεπε να ελπίζει , αναζητά εκείνα που οφείλει να μην βρεί, και περιμένει να λάβει αυτά που δεν θα λάβει ποτέ..Ετσι ρίχνει την ζωή του έξω από κάθε ισορροπία και αυταπατάται ,απογοητεύεται και υπονομεύει την εμπιστοσύνη του στον Θεό.Είναι η δική του άγνοια των αρχών της ζωής που τον καταδικάζει,Οι άνθρωποι κατέχουν αυτοεκλεγόμενες συμφορές και δεν γνωρίζουν να λυτρώνονται από το κακό,είναι αυτή η μοίρα που τυφλώνει την αντίληψη των θνητών.
    Ο κόσμος είναι εφοδιασμένος με μια ψυχή και η κυβερνάται από την Λογική και την Πρόνοια,κυβερνάται από την αρχή για κάθε αιωνιότητα ,με σταθερούς.αναλλοίωτους και αλάνθαστους νόμους,με τους οποίους όλα τα όντα βρίσκονται σε αρμονία ,τάξη και ισορροπία..Ο αιώνιος προσδιορισμός του Κόσμου είναι η Εξέλιξη,η τάξη και η Αρμονία..Οι θεικοί νόμοι συεχώς αυτολειτουργούν για να φέρουν όλα τα πράγματα σε Μέτρο και για να επαναφέρουν την ισορροπία..Ο Κόσμος και οι κυβερνούσες αρχές του είναι γεωμετρικά συμμετρικές και αρμονικές.
    Η τελειότητα είναι το υπόβαθρο των πραγμάτων και πρέπει να είναι ο στόχος των ανθρώπων.»

  5. Ο Πυθαγόρας έλεγε συχνά μια ωραία προσευχή που του είχαν μάθει οι ιερείς.
    ΄΄Ω καρδία της μητρός μου, καρδία της γεννήσεως μου,καρδία την οποία ήδη είχον επί της γής,μη έγειρε κατηγορίας κατ΄εμού,μη γίγνου αντίπαλος των θείων δυνάμεων, μη με βαρύνεις, μη με κάμνης να θλίβωμαι ενώπιον του μεγάλου Θεού της Ανατολής.΄΄

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s