ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΙΤΕ


ALLEGORIA DI VIRTU
ΑΛΛΗΓΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΕΤΗΣ Antonio Allegri, known as Corregio 1534 ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΟΥΒΡΟΥ

ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ, Η «ΕΥΝΟΙΑ ΤΟΥ ΔΑΙΜΟΝΟΣ», του θείου και εννοείται κάτι που δεν το πετυχαίνει ο άνθρωπος από μόνος του, αλλά θα πρέπει να το επιδιώξει με πράξεις αρεστές.
Δαίμων ήταν ίσως, η πιο ευσεβής λέξη,συνυπήρχε με τη λέξη Θεός, μόνο που ο Δαίμων αναφερόταν στην απρόσωπη και απροσδιόριστη δύναμη, ενώ ο Θεός στην ανθρωπόμορφη θεϊκή οντότητα . Από το ρήμα. ΔΑΙΩ ( μοιράζω στον καθένα την τύχη του), η έννοια του δαίμονος ισοδυναμεί με την Μοίρα, την Ειμαρμένη .
Στον ΚΡΑΤΥΛΟ ασχολείται Ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ προσπαθώντας να δώσει την ετυμολογία της λέξης δαίμων. Θεωρεί ότι έχει σχέση με τη γνώση, τη σοφία και τη φρόνηση. Έτσι λέει ότι οι άνθρωποι του «χρυσού γένους», του Ησίοδου, ονομάζονται από τον ποιητή δαίμονες -πνεύματα αγνά- γιατί ήταν συνετοί και σοφοί (δαήμονες).
Περισσότερο χαρακτήριζε ένα πνεύμα της φύσης, μια οντότητα μεταξύ θεών και ανθρώπων. Πολλές φορές σήμαινε ένα προστατευτικό πνεύμα. Στον Μύθο του Ηρός στο δέκατο κεφάλαιο της Πολιτείας, ο Πλάτωνας εμφανίζει τις ανθρώπινες ψυχές να διαλέγουν το «δαίμονα», ο οποίος θα τις συνοδεύει στην επόμενη ζωή τους. Σήμερα θα λέγαμε το «φύλακα άγγελό» τους, μια και αυτό το ον θα συνοδεύει την κάθε ψυχή στην ενσάρκωσή της.
Αριστοτέλης: «Η ευδαιμονία εστί ψυχής ενέργειά τις κατ’ αρετήν τελείαν».
«Η ευδαιμονία είναι μια ψυχική κατάσταση που προκύπτει από τη δραστηριότητα της ψυχής, εφόσον αυτή η δραστηριότητα είναι σύμφωνη με την τέλεια αρετή».Ηθικά Νικομάχεια, Α, 8, 1 (1102a 5-6).

Για τον Αριστοτέλη, η ευδαιμονία είναι ενέργεια και όχι κατάσταση και μάλιστα ενέργεια της ψυχής, με τους κανόνες της τέλειας αρετής, και οι άνθρωποι μπορούν να την εξασφαλίσουν μόνο με την κατάκτηση της . Γι’ αυτό και ο Αριστοτέλης αναζήτησε με πολλή επιμονή αλλά και ρεαλισμό τον ορισμό της ΑΡΕΤΗΣ.
Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΙΚΗ ΜΕΣΟΤΗΤΑ
Ως μέσο για την επίτευξη του τελικού αιτίου (της ευδαιμονίας) ο Αριστοτέλης έθεσε την ανθρώπινη στάση μεσότητας («μέτρο»), η οποία επιβάλλει τη μετριοφροσύνη και την αποφυγή ακραίων καταστάσεων. Ανάμεσα στον εγωϊσμό και την ταπεινοφροσύνη επιλέγεται η αξιοπρέπεια.
Ανάμεσα στο ασίγαστο ορμητικό πάθος και την πλήρη απάθεια επιλέγεται ο δρόμος της σύνεσης, της πραότητας και του βαθμιαίου προσανατολισμού.

Ο άνθρωπος από την φύση του δεν ρέπει προς την δυστυχία, ούτε προς την παραίτηση και την στασιμότητα. Η αληθινή του φύση αναζητά την ευδαιμονία και δεν βλέπει κοντόφθαλμα τα αναλώσιμα αγαθά, που μπορεί μεν να προκαλούν ευχαρίστηση αλλά δεν προάγουν την ζωή σε ανώτερα επίπεδα. Κάποια μάλιστα αγαθά αποσπούν την προσοχή μας και την ενέργεια μας χωρίς να μας εξελίξουν ή να μας κάνουν ευτυχισμένους.
Ο ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ μας λέει ο Αριστοτέλης και μας δίνει έμπρακτες διαπιστώσεις και προτροπές , αφού και ο ίδιος είναι βιωματικός και όχι θεωρητικός.
Κάθε άνθρωπος έχει το δικό του μονοπάτι και ξεχωριστό προορισμό . Αυτό που ενώνει όλους μας όμως είναι η επίτευξη της ευδαιμονίας, που είναι και αυτοσκοπός.
Ευδαιμονία είναι μία κίνηση της ψυχής προς την πληρότητα, μία δυναμική ενέργεια του ανθρώπου σε ένα συνεχές γίγνεσθαι.
– Να γίνουμε ΑΡΙΣΤΟΙ «ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΤ΄ΑΡΕΤΗΝ ΤΕΛΕΙΑΝ»
Το ΑΡΙΣΤΟΝ είναι συνυφασμένο με την ΑΡΕΤΗ.
– Να ενεργοποιήσουμε την ΛΟΓΙΚΗ . Ο ΛΟΓΟΣ είναι η δυνατότητα να ερμηνεύουμε και να κατανοούμε και να αξιολογούμε τον κόσμο γύρω μας και τις καταστάσεις, και είναι ένα εφόδιο, ένα αγαθό που μπορεί να αξιοποιήσει ο άνθρωπος στον δρόμο για την ευτυχία.
– Να γίνουμε αυτό που είμαστε. Μόνο με την συνεχή εξάσκηση της Αρετής , και το ΗΘΟΣ, που έχει την έννοια του «τρόπου ζωής» ο άνθρωπος θα εκπληρώσει τους βαθύτερους στόχους του για τους οποίους γεννήθηκε να πραγματώσει.

Οι επιθυμίες και τα συναισθήματα δίνουν ενέργεια στις πράξεις μας και καθοδηγούν την συμπεριφορά μας αλλά όταν δρούν ανεξέλεγκτα γίνονται επικίνδυνοι σύμβουλοι. Μόνο όταν συνδέονται με τον ΛΟΓΟ, έχουμε την κατάλληλη συμπεριφορά.
Ο Αριστοτέλης ξεχωρίζει τις αρετές σε Ηθικές και Διανοητικές, οι οποίες είναι αυτές που μας φέρνουν πιο κοντά στην ευδαιμονία, αφού μας εξασφαλίζουν καθαρή σκέψη.
Θεωρούσε δε τις αρετές κοινωνικές και δεν περιορίζονται μόνο σε ατομικό επίπεδο, γιατί προάγουν και παράγουν την συλλογική δράση και έχουν ένα ευρύτερο αντίκτυπο. Ο Ελληνας Φιλόσοφος διακρίνει διάφορες αρετές όπως την ΕΥΓΕΝΕΙΑ, ΠΡΑΟΤΗΤΑ, ΑΥΤΟΕΛΕΓΧΟΣ, ΓΕΝΝΑΙΟΔΩΡΙΑ, ΦΙΛΑΛΗΘΕΙΑ, Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ Η ΦΙΛΙΑ , την οποία θεωρεί μεγάλη αρετή .
ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΛΗΡΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ ΖΩΗ!!!
(από το νεανικό ημερολόγιο μιας Μούσας)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s