Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΙΟΣ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΙΑΣ ΔΙΑΜΑΧΗΣ


ΕΜΦΥΛΙΟΣ

Ο Εμφύλιος πόλεμος δε θα έπρεπε να λέγεται ούτε πόλεμος ούτε εμφύλιος, αλλά εθνική κατάρα, αδελφοκτόνος, εθνοκτόνος σπαραγμός και όσοι οδηγούν τους λαούς στον εμφύλιο να χαρακτηρίζονται ως εθνικοί εγκληματίες και τέτοιοι να μένουν στην Ιστορία.
Αλλά ούτε και πόλεμος πρέπει να λέγεται, γιατί στον εμφύλιο δεν υπάρχει συγκεκριμένος εχθρός ούτε μέτωπο. Εχθροί είναι όλοι, επικρατεί το χάος η ασυδοσία, τρόμος, αυθαιρεσία, χαφιεδισμός. Σκοτώνονται μεταξύ τους , οι γείτονες, οι συγγενείς, οι πολίτες της ίδιας Χώρας. Πως όμως φθάσαμε εμείς οι Έλληνες να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας , χωρίς κανένα έλεος με απίστευτη βαρβαρότητα. Ήμουν παιδί και οι κραυγές απόγνωσης των ανθρώπων γύρω μου, αντηχούν ακόμη στα αυτιά μου. Και είναι αυτό το ερώτημα που με βασάνιζε από παιδί. Γιατί όλες αυτές οι άφατες συμφορές. Η ρίζα του κακού , από ότι διαπίστωσα προς μεγάλη μου έκπληξη είναι πιο βαθειά και πάει πολύ μακριά .
Η Ελλάδα, στην νεώτερη της ιστορία βρίσκεται μονίμως σε μικρό ή μεγάλο βαθμό διχασμού που εκφράζεται με καθεστωτικές ανωμαλίες, κινήματα, επαναστάσεις και εμφυλίους σπαραγμούς. Από τότε δε που εμφανίστηκε ο βασιλιάς , η Ελλάδα είναι χωρισμένη σε δύο στρατόπεδα. Των βασιλικών-συντηρητικών-δεξιών και σε αυτό των κεντρώων-φιλελευθέρων-αριστερών, αλλά και όποιων δεξιών διαφωνούσαν με τα ανάκτορα.
Οι βασιλείς εμπλέκονταν πάντα στην κυβέρνηση, είτε καλυμμένα είτε απροκάλυπτα, υποστηρίζοντας έτσι τα συμφέροντα και τις εντολές από τα ξένα κέντρα εξουσίας, μια και εξαρτιόταν ο θρόνος τους από αυτούς και λόγω καταγωγής.
Και το ερώτημα τελικά «Ποιος κυβερνά επιτέλους αυτόν τον τόπο» ήταν και είναι πάντα επίκαιρο από το ΄21 και μετά.
Τα ανάκτορα πρωτοστατούσαν πίσω από τις κουρτίνες και τα παρασκήνια με την δική τους αυλή, συμβούλους, κυκλώματα. Είχαν και τα δικά τους στηρίγματα, Βασιλικός Στρατός, Ναυτικό, Αεροπορία, Βασιλικά ιδρύματα, αγαθοεργίες, και πάσης φύσεως διαπλοκές και δοσοληψίες.
Ο εκάστοτε βασιλιάς είχε πάντα την υποστήριξη των Μεγάλων Δυνάμεων και κυρίως της Αγγλίας, η οποία από τότε που γίναμε κράτος, φρόντιζε πάντα με κάθε είδος πολιτικής βίας, ωμής παρέμβασης μέχρι κακουργίας, να ελέγχει, κατευθύνει και να εκμεταλλεύεται την Ελλάδα στρατηγικά, οικονομικά,…. Κυρίως με το «Διαίρει και βασίλευε».
Οι δε εκάστοτε κυβερνήσεις , και οι πολιτικοί , στην ουσία δεν είχαν μεγάλα περιθώρια, γιατί ήταν υπό βασιλική επίβλεψη, εξάρτηση, επιρροή και πίεση, με την χώρα να μη μπορεί να πάει μπροστά, να καρκινοβατεί, να βρίσκεται σε συνεχή υπανάπτυξη, καθηλωμένη στο επίπεδο της ψωροκώσταινας. Όταν υπήρχαν κάποιοι πολιτικοί άνδρες με ανάστημα που ήθελαν να εφαρμόσουν Ελληνική πολιτική, τότε υπήρχαν συγκρούσεις, ρήξεις και η απομάκρυνσή τους, μέσα από ανωμαλίες και αναταραχές, με μόνο χαμένο τον Ελληνικό λαό και την Ελλάδα. Και γινόταν πάντα με βασιλευομένες δημοκρατίες ή αβασίλευτες, από εαυτό τους τον Ελληνικό και η Ελλάδα την δική της Ελληνική ταυτότητα και οντότητα.
Η Ελλάδα μπορούσε να βγάλει άξιους Ηγέτες να την οδηγήσουν, αλλά το ανακτορικό-αγγλικό κατεστημένο τους εξουδετέρωνε.
Ο βασιλιάς λοιπόν, τοποτηρητής και εντολοδότης του αγγλοσιωνιστικού καταστημένου
έπαιζε τον ρόλο του Προκρούστη, κόβοντας και ράβοντας όπως τους βόλευε τους πολιτικούς. Έτσι δημιουργήθηκαν με τα χρόνια πολιτικές συμπεριφορές καθοριστικές για την ποιότητα του πολιτικού, με συνέπεια την από κάθε άποψη μετριότητά τους ως πολιτικά όντα, με κάποιες εξαιρέσεις.
Και αυτές οι περιπτώσεις βέβαια είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, γιατί αν αναφερθούμε σε μικρότερους και στα πιο χαμηλά επίπεδα εξουσίας, ο αριθμός των ικανών που εξουδετερώνονταν είναι ανυπολόγιστος και είναι τόσος όσος και ο αριθμός των βασιλικώς εγκεκριμένων μετριοτήτων της προκρούστειας τακτικής που από μικρές και μεγάλες θέσεις διακυβέρνησαν την χώρα με συνέπεια να είναι αυτή που είναι ακόμη και σήμερα. Τριτοκοσμική σε όλους τους τομείς. Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια , κάτω από το καθεστώς «της ελέω βασιλείας» καθορίστηκε και διαμορφώθηκε η ψυχολογία, ο χαρακτήρας, η ποιότητα, το ανάστημα, η συμπεριφορά και γενικά το είδος του πολιτικού ή για να κυριολεκτούμε του μικροπολιτικού-πολιτικάντη που διακρίνεται από τα γνωρίσματα υποτέλειας, ενδοτικότητας, ευκαμψίας, δουλικότητας, υποτακτικότητας ,πονηριάς, διαπλοκής , δημαγωγίας, και όλα αυτά τα σχετικά «χαρίσματα» για την ανάδειξή του και την επιβίωσή του. Και όλα αυτά βέβαια σε βάρος της αξιοπρέπειας, ανδροπρέπειας, υπευθυνότητας, αποφασιστικότητας, σθένους αλλά και έλλειψης πατριωτισμού και Ελληνισμού. Αυτή η ραγιάδικη σχέση εξάρτησης έγινε κανονική πολιτική στάση και νοοτροπία μέχρι τις μέρες μας και έχουμε το είδος του μικροπολιτικού, αριβίστα, ασυνεπή, ανεύθυνο, δημαγωγό, και ψεύτη, εμπεδώνοντας την αναξιοκρατία και δημιουργώντας υπηκόους υποτέλειας που αγωνίζονται και αυτοί με την σειρά τους να επιβιώσουν με ατασθαλίες και κλοπές μέσα σε όλο αυτό το κρατικο-πολιτικό μπάχαλο που επικρατεί. Αδιαφορώντας πλήρως όλοι τους για τον τόπο και την πατρίδα που γίνεται στάχτη . Όλα σε αυτόν τον τόπο, κόμματα, υπηρεσίες, οργανισμοί, πανεπιστήμια, οργανώσεις, όλα υπόκεινται στους κανόνες του ρουσφετιού και της μετριότητας με ανεύθυνους και αδαείς υπεύθυνοι σε όλα τα επίπεδα, με αρχηγούς αρχηγίσκους, τυράννους και τυραννίσκους και δημόσιους υπαλληλίσκους. Παράνομες συναλλαγές, διαπλοκές, βολέματα, μίζες, προμήθειες, φακελάκια, μεσάζοντες. Αυθαιρεσία, αδιαφάνεια, ανευθυνότητα, προχειρότητα, αναξιοκρατία να βασιλεύουν παντού και να γίνονται τρόπος ζωής. Και επιπλέον φτιάχνουν και νόμους που να τους θέτουν στο απυρόβλητο της ασυλίας για κάθε τους έγκλημα
Δεν είναι αυτός ο Έλληνας, που διαπρέπει στο εξωτερικό , εργατικός, έξυπνος, αξιοπρεπής, δημιουργικός, διακεκριμένος επιστήμονας και επιχειρηματίας. Τα παιδιά μας σταδιοδρομούν σε ξένα πανεπιστήμια.
Αυτά τα αρνητικά τα παρουσιάζει ο νεοέλληνας που έγινε πρώτος στα αρνητικά και τελευταίος στα θετικά και είναι αποτέλεσμα των καταστάσεων και των συνθηκών που ο κάθε πολιτικάντης δημιουργεί και διδάσκει με την συμπεριφορά του.
» Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν». ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ.
Το ήθος όλων των πολιτών γίνεται όμοιο με το ήθος των κυβερνώντων.

Τι κάνανε όλοι αυτοί οι πολιτικοί που πέρασαν από εδώ, δείτε την κατάντια στην παιδεία, στην υγεία, στην πρόνοια. Η ύπαιθρος έχει ερημώσει και οι πόλεις τόποι προβληματικής διαβίωσης αμφίβολης επιβίωσης και παραλογισμού με πρώτη και χειρότερη την Αθήνα.
Πουθενά πράσινο, παρά μόνο όλες οι αθλιότητες του πολεοδομικού τίποτε, της καταστροφικής αντιπαροχής, της στοιβαγμένης πολυκατοικίας, της ρουσφετολογικής αυθαιρεσίας, της πολιτικάντης νοοτροπίας, της κρατικής ανοησίας και της απάνθρωπης ταλαιπωρίας. Τραγικές συνέπειες της μικροπολιτικής των πολιτικάντηδων που διόριζαν οι αγγλοσιωνιστές όχι για να μας κυβερνήσουν να πάει η χώρα μπροστά αλλά για να την διατηρούν προτεκτοράτο τους σε τριτοκοσμικό τέλμα.
Το αγγλικό κατεστημένο, ανάκτορα, κεφάλαιο, ο αγγλικός καπιταλισμός και ιμπεριαλισμός και από την άλλη ο σιωνισμός, κύριος στόχος του οποίου ανέκαθεν ήταν η καταστροφή τους Ελληνισμού και του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος φανατικά προσηλωμένοι, οργανωμένοι και επικεντρωμένοι απόλυτα στους «θεόπεμπτους» στόχους τους, καθορίζουν την πολιτική και τις κινήσεις στην διεθνή σκακιέρα με κέντρο κάποτε την Αγγλία που μετακόμισε μετά τον 2ον παγκόσμιο πόλεμο στις ΗΠΑ.
Και κατάφεραν τελικά να γίνει η Ελλάδα μας ένα προτεκτοράτο που ελέγχεται και κατευθύνεται απόλυτα μέσω τοποτηρητών πουλημένων εντολοδόχων του σιωνισμού, που δεν αφήνουν ένα σωστό πρότυπο πολιτικού άνδρα να αναδειχθεί, να μην δημιουργηθεί ποτέ η Ελλάδα σαν κράτος με οντότητα ,οργανωμένο αξιοπρεπές, σοβαρό. Να μην υπάρχει κρατική μηχανή εμπιστοσύνης και αποτελεσματική, αλλά πάντα έρπουσα πίσω από ένα χάος γραφειοκρατικού παραλογισμού απαξίας και μαρασμού. Και φυσικά δεν υπάρχει Εθνική παιδεία, γιατί δεν θέλουν να μάθουμε την ιστορία μας και την γλώσσα μας.
Δεν υπάρχει εσωτερική πολιτική, η σωστή εκμετάλλευση των εθνικών μας αγαθών και πόρων, η χρήση και διαχείριση της γης του ανθρώπινου δυναμικού, η ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας, η διάσωση και ανάδειξη της αρχαίας μας κληρονομιάς και τέλος η ΑΝΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.
Το κράτος αυτό που δημιούργησαν δεν έκανε ποτέ το χρέος του έναντι του Ελληνικού Έθνους και του Ελληνισμού για την επανάκτηση της πραγματικής του υπόστασης και ταυτότητας, της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ, γιατί ποτέ δεν θέλησαν την Αναγέννηση της Ελλάδος, με αποτέλεσμα ο Έλληνας ποτέ να μην βρει τον πραγματικό εαυτό του, τον δρόμο του και τον ρόλο του. Ποτέ του δεν έμαθε στην πραγματικότητα ποιος είναι, την καταγωγή του, την ιστορία του, το μεγαλείο του, την σημασία και την αξία του Ελληνικού πνεύματος, την γλώσσα του και την αποστολή του ως Έλληνας. Αντίθετα του καλλιέργησαν συνθήκες και συναισθήματα κατωτερότητας, αυτά του δούλου , του υπηκόου, του ρουσφετολόγου, του ετερόφωτου, του ασήμαντου του φτωχού και του φουκαρά.
Μετά την απελευθέρωσή μας, το 21, το νέο Ελληνικό κράτος, σκόπιμα, δεν συστάθηκε πάνω στις βάσεις και τις ρίζες τις Ελληνικές αλλά σε Βυζαντινές. Δεν επέτρεψαν στο νέο κράτος να αποτελέσει την εκσυγχρονισμένη συνέχεια του Ελληνικού παρελθόντος του.
Το έκαναν συνέχεια του Βυζαντίου λες και δεν υπήρχε η Ελλάδα, γι΄ αυτό το ονόμασαν Greece και όχι HELLAS, με Greeks και όχι HELLENES, γιατί έτσι θα κρατούσαν το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα καταχωνιασμένο, παραγκωνισμένο, τον Έλληνα φουκαρά, κακομοίρη και ραγιά και την Ελλάδα Ψωροκώσταινα.
Το όνομα Γραικός είχε δοθεί από τους Ιλλυριούς την εποχή του κατακλυσμού του Δευκαλίωνα στους Έλληνες που κατοικούσαν στην περιοχή της Δωδώνης. Αργότερα το πήραν οι Λατίνοι και το έκαναν Graeci και πέρασε στην Ευρώπη ως Greci και σύντομα αυτή η λέξη απέκτησε μειωτική σημασία, δηλώνοντας τον επιπόλαιο, τον τυχοδιώκτη, τον υποταγμένο, τον προσκυνημένο με το υποκοριστικό τον «γραικύλο». Τον τιποτένιο και το δειλό που σύρεται στα πόδια του κυρίου του και αφέντη του. Έτσι τον ήθελαν τον Έλληνα οι Σιωνιστές και όχι ΕΛΛΗΝΑ. Αυτή η ονομασία έπρεπε να ξεχαστεί να απαξιωθεί να αποκοπεί και να αποσυνδεθεί απ΄τα πάτρια.
Αυτές τις ταπεινωτικές ονομασίες τις καθιέρωσαν οι πιστοί βασιλείς και οι ανθέλληνες πατριάρχες.
Είναι ντροπή το Greece και ταπεινωτικό να λέμε I am Greek.
Ας βρούμε επιτέλους την ταυτότητά μας και την ιστορία μας. Κ. ΔΗΜΗΤΡΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ «Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ»

Advertisements

2 thoughts on “Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΙΟΣ ΤΗΣ ΕΜΦΥΛΙΑΣ ΔΙΑΜΑΧΗΣ

  1. ” Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν”. ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ.
    Το ήθος όλων των πολιτών γίνεται όμοιο με το ήθος των κυβερνώντων.
    Ας βρούμε επιτέλους την ταυτότητά μας και την ιστορία μας.

  2. ΟΙ ΕΜΦΥΛΙΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΗΣ
    Α’ Εμφύλιος Πόλεμος (Φθινόπωρο 1823 – Ιούλιος 1824)Οι διαμάχες πολιτικών και στρατιωτικών, που υπέβοσκαν από το πρώτο έτος της Επανάστασης οξύνθηκαν κατά τη διάρκεια και μετά την ολοκλήρωση της Β’ Εθνοσυνέλευσης στο Άστρος (18 Απριλίου 1823).

    Β’ Εμφύλιος Πόλεμος (Ιούλιος 1824 – Ιανουάριος 1825)Σχεδόν αμέσως, η νικήτρια φατρία του Κουντουριώτη άρχισε να ταλανίζεται από αντιθέσεις και εξαιτίας της διαχείρισης του δανείου. Οι Πελοποννήσιοι αντιλήφθηκαν ότι είχαν δώσει μεγάλη δύναμη στους νησιώτες (Υδραίους και Σπετσιώτες), οι οποίοι αποτελούσαν εμπόδιο στην ηγεμονία τους. Οι παλιοί σύμμαχοι έγιναν τώρα εχθροί και οι παλιοί εχθροί σύμμαχοι.Το έναυσμα για τον δεύτερο εμφύλιο έδωσε η άρνηση των κατοίκων της Τριφυλλίας να πληρώσουν φόρους στην κυβέρνηση Κουντουριώτη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s