ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ


aristotle

«Η ζωή είναι ενέργεια, όχι υλική δημιουργία». Αρα σκοπός της ζωής δεν είναι η κατασκευή, η παραγωγή αγαθών, αλλά η επιδίωξη της ηθικής, μέσω των υλικών αγαθών.»
Στην αριστοτελική πολιτική θεωρία περιλαμβάνονται και τα οικονομικά στοιχεία όπου ο φιλόσοφος ερευνά την οικονομία σε συνάρτηση με την πολιτική και την ηθική.
Η οικονομία δεν είναι αυτοσκοπός, είναι μέσο για να γίνει εφικτός ο ενάρετος βίος.
Τα όργανα διακρίνονται σε ποιητικά, δηλαδή εκείνα που παράγουν, τα μέσα παραγωγής, και σε κτήματα, δηλαδή στααγαθά. Έτσι αντιδιαστέλλονται οι έννοιες της κτήσης και της χρήσης. Ακολουθεί η ανταλλαγή. Η ανταλλαγή αρχίζει μέσα από την ίδια την οικογένεια, με την αμοιβαία προσφορά υπηρεσιών, προχωρεί στην ανταλλαγή αγαθών,τοναντιπραγματισμό δηλαδή, και φτάνει μέχρι την ανταλλαγή με νόμισμα.
Το νόμισμα, ως παράγωγο του ρήματος«νομίζω», προέκυψε από την ανάγκη να διευκολυνθούν οι συναλλαγές σε ευρύτερη κλίμακα.
Επειδή λοιπόν η αξία ενός αγαθού δεν μπορεί να εκτιμηθεί ακριβώς σε σχέση με ένα άλλο, επινοήθηκε το «νόμισμα», δηλαδή το μέτρο που καθορίζει μόνο σχετικά την αξία του αγαθού που πουλιέται ή αγοράζεται. Χωρίς ανταλλαγή δεν υπάρχει κοινωνία, χωρίς ισότητα δεν υπάρχει ανταλλαγή και χωρίς μέτρο δεν υπάρχει ισότητα.
Ο Αριστοτέλης διακρίνει δύο είδη οικονομίας: την «κατά φύσιν κτητική», που καλύπτει τις λογικές ανάγκες του ανθρώπου, τόσο σε επίπεδο οικογένειας όσο και σε επίπεδο πόλης και τη «χρηματιστική», που εξυπηρετεί αλόγιστες επιθυμίες, άρα είναι«παρά φύσιν». Στη δεύτερη κατηγορία ανήκουν η καπηλική, η εμπορία, η όβολοστατική και ημισθαρνία.
Οβόλοστατική είναι η τοκογλυφία και μισθαρνία η σωματική εργασία με μισθό.
Ο Αριστοτέλης διακρίνει την οικονομία που είναι απαραίτητη για την αυτονομία του οίκου ή του κράτους, την οποία ονομάζει χρηματιστική, από εκείνη που οδηγεί στο κέρδος και την ονομάζει είδος της χρηματιστικής καπηλικόν. Αναζητά στην πολιτική – Οικονομική -Ηθικη θεωρία τα άριστα στοιχεία της πολιτειακής πραγματικότητας προσπαθώντας να τα οδηγήσει σε αρμονικό συνδυασμό, ώστε να γίνουν πραγματικότητα

Η ΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΙΟΤΕΡΗ ΜΟΡΦΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Ο ορισμός της πόλεως που δίνει ο Αριστοτέλης αρχίζει από την έννοια του γένους (κοινωνία) και προχωρά στην ειδοποιό διαφορά της από τις άλλες κοινωνίες, το στόχο της που είναι «το κυριότατο από όλα τα αγαθά». Σκοπός της ύπαρξης της πόλης είναι το αγαθό για το οποίο όλοι κάνουν τα πάντα και συνδέει τον πολίτη με την πόλη.
Κάθε πόλη είναι κοινωνία, κάθε κοινωνία έχει δημιουργηθεί για κάποιο σκοπό και αποβλέπει στο κυριότατο απ΄ όλα τα αγαθά που είναι η ευδαιμονία.
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ
Η πόλη είναι η τρίτη περίπτωση συμβίωσης ανθρώπων, μετά την οικογένεια και την κώμη (χωριό). Αποτελεί την ολοκλήρωση του εξελικτικού κύκλου, είναι δηλαδή το τέλος των δύο προηγούμενων κοινωνικών δομών και ικανοποιεί τις ηθικές ανάγκες του ανθρώπου, επειδή πέτυχε την ύψιστη αυτάρκεια είτε σε σχέση προς τα αναγκαία είτε σε σχέση προς την ευτυχισμένη ζωή.
Η αυτάρκεια της πόλης και η ευδαιμονία είναι δύο έννοιες απόλυτα ταυτόσημες. Ο σκοπός για τον οποίο κάτι δημιουργείται και ολοκληρώνεται είναι κάτι το φυσικό και κάτι έξοχο, αφού η φύση εξασφαλίζει στα δημιουργήματά της το άριστο
Η πόλη υπάρχει εκ φύσεως, άρα ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως ον προορισμένο να ζει σε πόλη (πολιτικόν ζώον). Ο άνθρωπος ο οποίος ζει μόνος του, ή ξεπερνά την ανθρώπινη φύση (θεός) ή εκφυλισμένος άνθρωπος (θηρίο).
Ο άνθρωπος είναι προικισμένος με τον Λόγο και αυτό οδήγησε στην γέννηση και λειτουργία διαφόρων μορφών κοινωνικής συμβίωσης. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι η φύση δεν κάνει τίποτα άσκοπα, καταλαβαίνουμε πως ο λόγος είναι η μεγαλύτερη απόδειξη πως ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ζώον πολιτικόν.

Advertisements

2 thoughts on “ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

  1. «…Επιδίωξη της τυραννίας είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, αφ’ ενός για να συντηρείται με τα χρήματα τους η φρουρά του καθεστώτος,
    κι αφ’ ετέρου για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μην τους μένει χρόνος για επιβουλές.
    Σε αυτό το αποτέλεσμα αποβλέπει τόσο η επιβολή μεγάλων φόρων, η απορρόφηση των περιουσιών των πολιτών,
    όσο και η κατασκευή μεγάλων έργων που εξαντλούν τα δημόσια οικονομικά….»

    «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ»

  2. Παράθεμα: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ | Ένας Έλληνας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s